De Dasknoop Theorie
Thomas Fink en Yong Mao, twee fysici van Cambridge University, voerden ruim 10 jaar geleden een mathematische studie uit naar de dasknoop
(A Mathematical Theory of Tie Knots), gepubliceerd in onder meer
Nature en
Physica in 1999.
Wij worstelen al jaren met hun vijfentachtig (85) volgens de wetten van de atoomfysica vastgestelde formules voor evenzovele dasknopen.
Fink en Mao leggen de dna-structuur van de dasknoop bloot (“
we discovered that tying a tie knot is equivalent to a so-called persistent random walks on a triangular lattice’). Wie een knoop legt, pleegt een aantal handelingen. Elke handeling krijgt een code en zo ontstaan 85 formules waartussen vaak uiterst verfijnde verschillen bestaan.
Fink en Mao gaan in hun analyse nog een interessante stap verder. Zij toetsen hun 85 knopen aan de esthetische eisen en de auteurs blijken liefhebbers van de schoonheid van het evenwicht en de symmetrie; niet meer dan 15 van hun dasknopen voldoen aan deze eisen. Van deze 15 knopen zijn er vier wijdverbreid in gebruik (de enkelvoudige of four-in-hand, de Windsor, de halve Windsor en de Pratt of Shelby), twee zeldzaam en maar liefst negen nieuwe esthetisch verantwoorde dasknopen.
De grote Borelli Fortuyn-knoop haalt de strenge selectie en shortlist van Fink en Mao niet. Die is scheel en scheef van structuur en dus in strijd met alle esthetica, ook al komt hij uit Italië.
Kortom, heerlijk leesvoor voor een lome zondagmiddag en een prachtige voedingsbodem voor onze kruistocht tegen het
anti-dassen sentiment.
Gepubliceerd op 12-3-2010 - Fashion
Volg ons op Twitter!
Ons Youtube kanaal
